BASİRETSİZLİK BU OLSA GEREK
Çalışma hayatına uzun zaman ara vermiş biri olarak pişmanlığın hat safhasındayım. Şimdi iş arıyorum sonuç ; yok.. yok... yok... Haaa dönüşler oluyor da onlarda bana uymuyor. Sanırım kırk yaş üstü insanlar yaşlı kategorisine alınmış da benim haberim olmamış. Tabiii bizim gibi yetişmiş kalifiye elemanın ekonomik beklentileri işverenlerin gözünü korkutuyor sanırım. Pişmanlığım işimi değişik bahanelere bağlayarak bırakmak oldu.
İş ararkene öğrendiğim tek şey kimseden kimseye hayır yoook. Zamanında yardımcı olduğumuz çömezler adam olmuşlarda hava basıyorlar. İş aradığımı söylediğimde sanıyorum ki canlarını istiyorum. Vallaha billaha korktum. İnsan bu kadar da ne oldum demez ki. Daha dün Apla deyip Abla demeyi öğrettiklerimiz bizi beğenmez olmuş. Bana ne iş ya-pa-bi-lir-sin dediler mi zıvanadan çıkıyorum. Kardeşim daha dün seraları gezerken bitkilerin hastalık vesairesini biz sana öğretmedik mi? Ulen meslek mi değiştirdik. Yine Ziraat Mühendisiyim. Yine teknik çalışıyorum. Meslek değiştirsem seni aramam zaten. Hadi bunlar hayırsız meslektaşlarım; bi geçelim. Bir de ev hanımı arkadaşlarım. Uzman ve bilirkişi olarak ha bire akıl veriyorlar. Senin yaşın geçti. Bu yaş geçme kısmını anlamıyorum desem yanlış olmaz. Arkadaşım daha kırklı yaşlardayız ama bizim gibileri gömesiniz var.
Zaten psikoloji ofsayt. Çevrendekiler de tuz biber olma derdinde. Öfff deyip böyle diyenleri hayatımdan atasım var. Size ne kardeşim? Fikrimce benim şu an ki hal durumum, basiretim bağlı derler ya hahhh işte ondan.
Neyse; sözün özü ben hiç bir zaman karamsarlığa düşmem. Elbet bize de güler hayat. Umut fakirin ekmeği. Daha ne olsun...
Çalışma hayatına uzun zaman ara vermiş biri olarak pişmanlığın hat safhasındayım. Şimdi iş arıyorum sonuç ; yok.. yok... yok... Haaa dönüşler oluyor da onlarda bana uymuyor. Sanırım kırk yaş üstü insanlar yaşlı kategorisine alınmış da benim haberim olmamış. Tabiii bizim gibi yetişmiş kalifiye elemanın ekonomik beklentileri işverenlerin gözünü korkutuyor sanırım. Pişmanlığım işimi değişik bahanelere bağlayarak bırakmak oldu.
İş ararkene öğrendiğim tek şey kimseden kimseye hayır yoook. Zamanında yardımcı olduğumuz çömezler adam olmuşlarda hava basıyorlar. İş aradığımı söylediğimde sanıyorum ki canlarını istiyorum. Vallaha billaha korktum. İnsan bu kadar da ne oldum demez ki. Daha dün Apla deyip Abla demeyi öğrettiklerimiz bizi beğenmez olmuş. Bana ne iş ya-pa-bi-lir-sin dediler mi zıvanadan çıkıyorum. Kardeşim daha dün seraları gezerken bitkilerin hastalık vesairesini biz sana öğretmedik mi? Ulen meslek mi değiştirdik. Yine Ziraat Mühendisiyim. Yine teknik çalışıyorum. Meslek değiştirsem seni aramam zaten. Hadi bunlar hayırsız meslektaşlarım; bi geçelim. Bir de ev hanımı arkadaşlarım. Uzman ve bilirkişi olarak ha bire akıl veriyorlar. Senin yaşın geçti. Bu yaş geçme kısmını anlamıyorum desem yanlış olmaz. Arkadaşım daha kırklı yaşlardayız ama bizim gibileri gömesiniz var.
Zaten psikoloji ofsayt. Çevrendekiler de tuz biber olma derdinde. Öfff deyip böyle diyenleri hayatımdan atasım var. Size ne kardeşim? Fikrimce benim şu an ki hal durumum, basiretim bağlı derler ya hahhh işte ondan.
Neyse; sözün özü ben hiç bir zaman karamsarlığa düşmem. Elbet bize de güler hayat. Umut fakirin ekmeği. Daha ne olsun...
Yorumlar
Yorum Gönder